1) Geen marketingcommunicatie maar marketinginformatie
Marketingcommunicatie zal zich toespitsen op het verspreiden van feiten. Marketinginformatie zal niet langer gaan om mooie woorden en/of beelden maar om ware woorden en beelden. Woorden en beelden die het bedrijf of product laten zien zoals het is, en die onderbouwen wat het product of bedrijf concreet voor consumenten kan betekenen. Geen gebakken lucht. Feitelijk. Functioneel. Wat nu nog een factsheet heet, heet straks een advertentie.

2) Geen focus op merk maar product
Mensen consumeren per definitie nooit merken maar producten. Merken bestaan namelijk niet echt. Merken zijn feitelijk gezien niet meer dan producten met toegevoegde illusie. Dat is natuurlijk al zo, zolang er merken bestaan, maar de consument gaat deze illusie steeds meer inzien en hier naar handelen. Mensen eisen reële toegevoegde waarde van bedrijven op productniveau in plaats van gecreëerde toegevoegde waarde op merkniveau. Bedrijven gaan het illusionaire verwisselen voor het intrinsieke en zich focussen op het leveren van concrete productattributen. Wat nu nog merken heet, heet straks gemerkte producten.

3) Geen beloven maar bewijzen
De flow van marketingcommunicatie verandert van ‘practice what you preach’ in ‘preach what you practice’. Bedrijven gebruiken media niet langer om iets te beloven. Bedrijven gaan media gebruiken om (mee te) delen wat de werkelijkheid van product/dienstgebruik is. Wat nu nog editorial heet, heet straks reality advertising.

4) Geen media naar mensen
Advertising verschuift van ‘voor mensen’ naar ‘door mensen’. Het gaat bij factvertising niet langer om de boodschap maar om de boodschapper. Het gaat niet langer om het zoveel mogelijk mensen bereiken, maar om het betrekken van de juiste mensen. Om mensen die andere mensen kunnen en willen bereiken en beïnvloeden. Mensen geloven merken namelijk niet langer, maar wel elkaar. Wat nu nog opinieleider heet, heet daarom straks influencer.

5) Geen eerlijkheid maar openheid
Het wantrouwen, de scepsis, het cynisme van consumenten is zo groot geworden dat eerlijkheid betrachten door bedrijven eigenlijk geen zin heeft. De consument gelooft merken toch niet meer op hun woord. Daarom gaan merken hun heil zoeken in openheid. Dat gaat een stap verder dan eerlijkheid. Merken gaan mensen de kans geven hun eigen conclusies over het bedrijf te trekken. Met hun eigen ogen. Merken gaan de deur letterlijk wagenwijd open zetten. Wat nu nog communicatie heet, heet straks verificatie.

(credits: Kees Klomp)